نقد فیلم او (elle)؛ قدم زدن طولانی ایزابل هوپر در راه رستگاری

به گزارش وبلاگ درگهان، بعد از چهارسال دوری از سینما سال 2016 پل ورهوفن با یک فیلم رعب انگیز برگشت. فیلمی که یادآور دوران طلایی او در ابتدای دهه نود بود.

نقد فیلم او (elle)؛ قدم زدن طولانی ایزابل هوپر در راه رستگاری

این که کارگردان برگ مهم فیلمش و شوک عظیم را همان اول فیلم رو می نماید جرات و جسارت زیادی می طلبد چون بعد از آن باید به این فکر کند که چطور تماشاگرش را همچنان حفظ کند و فیلمش از نفس نیفتد. خب باید اعتراف کرد که ورهوفن به تنهایی از پس این کار برنیامده.

نقش ایزابل هوپر در فیلم او چیزی بیش از یک بازیگر است. او به فیلم فضا و اتمسفر می دهد. کاری که بازیگران کمی از پس اش برمی آیند. در حقیقت ما بیشتر مرعوب کاراکتر و بازی ایزابل هوپر هستیم تا هر چیز دیگری در فیلم. یک جور حس سادیستی و در عین حال خونسردی قائم به ذاتی دارد که نه می گردد دوستش داشت و نه می گردد ستایش اش نکرد.

نکته جالب این که فروشنده و او هر دو در یک سال به اسکار معرفی شدند. گرچه دو فیلم به جز جریان تجاوز و این که در هر دو مورد کاراکترها ترجیح می دهند به پلیس خبری ندهند مشابهت دیگری نداشتند. فیلم فرهادی درباره قضاوت بود و قهرمانش شوهر زن ولی ورهوفن فیلم خشن تری ساخته بود که قهرمانش خود زنی بود که مورد تجاوز نهاده شد.

دغدغه فیلم او ارتباطی است که میان قربانی و مهاجم صورت می گیرد. پیچیده و ترسناک.

خرده داستانک هایی که ورهوفن در دل داستان قرار داده مثل ماجرای زندگی پسر زن یا ارتباطش با دوست نزدیکش، خیلی خوب گریزگاه هایی برای تماشاگر ایجاد می نماید که گاهی نفسی تازه کند و در عین حال فیلمنامه اش را پرملاط می نماید.

شاید تا اواسط فیلم متوجه اهمیت حضور کاراکتر پسر نشوید ولی در پایان برای تماشاگر کارکرد دراماتیک پسر مشخص می گردد. علاوه بر رفتار مادر با او مدل سلطه جویانه میشل را نشان می دهد.

در خصوص مهاجم چیزی زیادی نمی دانیم و تا آخر هم نمی فهمیم. این که چرا دست به این کار زده و چطور آدمی است مشخص نمی گردد آن طور که در فیلم رقیبش در اسکار یعنی فروشنده با کلمه وسوسه و دیدن خانواده پیرمرد قرار است متوجه یک سری نکات درباره او شویم.

او فقط و فقط درباره قربانی است که حتی شیوه انتقامش متفاوت است. بقیه شخصیت پردازی ها به جز قهرمان مان هم کاملا به اندازه و درست است. مثلا دوست میشل و همسرش و رابطه شان با میشل کاملا در خدمت برجسته تر کردن قهرمان مان است.

اگر قرار بود به جز او اسم دیگری برای فیلم انتخاب گردد قطعا باید نامش را میشل یا ایزابل هوپر می گذاشتند. زن که به نظر می رسد تمام زندگی اش اسیر مسائل روانی خودش و گذشته پدرش بوده، در پایان به روشی عجیب رستگار می گردد. حضور دوستش کنارش در قبرستان و آن صحنه سرخوشانه خندیدن شان با هم پایانی درخشان برای فیلمی ترسناک و گاهی آزاردهنده از فرط واقع گرایی است.

شناسنامه فیلم

ژانر: درام، تریلر

کارگردان: پل ورهوفن

فیلمنامه نویس: فیلیپ دیجان براساس رمانی از دیوید بیرک

بازیگران: ایزابل هوپر، لارن لافیت، آن کانسینی

امتیاز در متاکریتیک: 88 از 100

امتیاز IMDb فیلم: 7.3 از 10

خلاصه داستان: میشل لوبلان زنی پیروز در کسب و کار و مسلط به خودش است که احتمالا تنها مشکل عظیم زندگی اش پسرش است که با دختری ازدواج نموده که میشل رابطه خوبی با او ندارد. یک روز که در خانه نشسته، یک نفر به زور وارد خانه می گردد و به میشل تجاوز می نماید. میشل این راز را با کسی در میان نمی گذارد و به جایش وسایلی برای محافظت از خودش می خرد. فرد متجاوز دائم جلوی چشمش چیزهایی می گذارد که میشل را به ترس وادار کند اما میشل راه دیگری را انتخاب می نماید.

نقد فیلم او بازتاب دیدگاه های شخصی نویسنده است و لزوما موضع وبلاگ درگهان مگ نیست.

منبع: دیجیکالا مگ

به "نقد فیلم او (elle)؛ قدم زدن طولانی ایزابل هوپر در راه رستگاری" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "نقد فیلم او (elle)؛ قدم زدن طولانی ایزابل هوپر در راه رستگاری"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید